Blauwe plekken

Blauwe plekken

 

Titel: Blauwe plekken

Schrijver: Anke de Vries

Uitgever: Lemniscaat

Bladzijde: 179

ISBN: 90-6069-831-2

 

Dit boek is bekroond met de prijs van de Nederlandse Kinderjury in 1993.

Achterkant van het boek:

Volgens haar moeder doet Judith een heleboel fout, terwijl ze toch zo haar best doet om haar moeder te helpen met de verzorging van haar kleine broertje. Maar desondanks wordt haar moeder vaak driftig en dan slaat ze Judith. Judith weet niet waarom en even later heeft haar moeder er ook alweer spijt van. Soms is het zo erg dat ze thuis moet blijven omdat iedereen de blauwe plekken kan zien. Ze praat er niet over en niemand ontdekt wat er aan de hand is. Tot haar verbazing nodigt op een dag Michiel, een klasgenoot, haar bij hem thuis uit. Daar is het gezellig. Maar thuis wordt het alleen maar erger. Judith weet niet wat ze moet doen.

Bron: Blauwe plekken

Recensie geschreven door Esther Baars

Dit is een heel aangrijpend verhaal. Dat merk je direct in het eerste hoofdstuk. Het thema van dit boek is kindermishandeling. Judith probeert haar moeder met alle klusjes die er zijn in huis te helpen. Het huis opruimen, stofzuigen, haar broertje van de crèche ophalen, de was ophangen maar toch is niets goed genoeg. Judith hoort al aan het lopen van haar moeder of ziet al aan de blik in haar ogen dat ze weer door gaat draaien.

De schrijfster van het boek brengt je helemaal in het verhaal.

Citaat: 

“Mamma, ik hèb niks gepikt. Je moet me geloven,” smeekte Judith. “Doe open!” Het volle gewicht van haar moeder dreunde tegen de gammele deur. Pas bij de vierde keer begaf het slot het. Haar moeder tuimelde de kamer in. In haar hand had ze de stang van de stofzuiger. “Alsjeblieft…mamma, alsjeblieft…” fluisterde Judith toonloos. De eerste slagen striemden al over haar rug, haar armen, haar billen. Hoeveel slagen daarna?...

Bron: Blauwe plekken

Je voelt de angst van Judith, de radeloosheid wanneer haar moeder weer een woede aanval krijgt. Je wilt je verstoppen maar voor je het weet komen de klappen al. Je wilt schreeuwen dat het moét stoppen, maar het gaat gewoon door. Je wilt wegrennen, maar je bent verlamd. Je voelt de pijn bijna niet meer. En dan, eindelijk, het stopt. Je haalt weer opgelucht adem en je leest verder in het boek.

Je vraagt je af wie Judith gaat redden van haar moeder. Is het Michiel, haar grote vriend. De meester die zich zoveel zorgen maakt om haar of toch de nieuwsgierige onderbuurvrouw. Het verhaal heeft niet helemaal een happy end. Er blijft ruimte, voor jou over als lezer, om het verhaal verder af te maken. Absoluut een aanrader. Misschien ken jij iemand in je omgeving die ook met mishandeling te maken heeft. Vergeet dan niet om dit boek aan te raden. Veel plezier met het lezen van dit aangrijpende, realistische verhaal over kindermishandeling.

Meer lezen van Anke de Vries? Klik hier

 

Dit boek is ook verfilmd