De schaduw van Skellig

De schaduw van Skellig

Door David Almond

 

ISBN 9789021450568

schaduw.large.jpg

 

Wat staat er op de achterkant?

Michael is pas verhuisd en zijn vader moet het huis en de tuin opknappen, omdat de vorige bewoner de boel verwaarloosd achter gelaten heeft. Het schiet niet op, want zijn zusje is geboren met een hartprobleem. Dokter Dood komt steeds langs of moeder gaat met haar naar het ziekenhuis.

Als Michael na een schooldag weer in de garage komt vindt hij een vreemde man. De man ziet er bleek en uitgemergeld uit en hij zit onder het spinrag en stof. De man vraagt om aspirine en 27 en 53. Michael is een beetje bang. Maar als Michael met zijn vader bij de Chinees 27 en 53 hebben gehaald, geeft Michael het restje en aspirine aan de vreemde man in de garage.

Michael hoeft niet naar school vanwege de hartziekte van zijn zusje. Hij is veel alleen, want de ouders van Michael reizen heen en weer naar het ziekenhuis. Michael  raakt bevriend met Nina zijn buurmeisje. Nina tekent vogels, ze weet veel van vogels. Michael neemt Nina mee naar de vreemde man en ze besluiten hem naar het leegstaande huis van Nina’s opa te brengen, omdat hen dat een veiliger plek lijkt. Als ze de vreemde man verhuisd hebben, noemt hij zijn naam Skellig. Hij laat hen zijn vleugels zien, wat zal er nu gaan gebeuren…?

Bekroond met een zilveren griffel.

 

Citaat uit het boek:

‘Denk jij dat ik een hersenschim ben?

‘Ik weet niet wat ik van je moet denken’.

‘Nou mooi zo’

‘Ben je een geest?’

‘Ha!’

“Ja. Geesten eten nu eenmaal 27 en 53 en worden geveld door Botte Rik.’

‘Moet je nog aspirine hebben?’

‘Ik heb nog.’

“iets anders dan?’

‘27 en 53’

Hij haalde zijn vinger langs de randen van het schaaltje en depte de laatste klonteen saus op. Hij liet zijn bleke tong langs zijn bleke lippen glijden.

‘De baby ligt in het ziekenhuis,’zei ik.

‘Oud bruin’ zei hij.

‘Oud bruin?’

‘Bier. Dat haalde Ernie ook in huis. Kreeg hij ook niet op. Zijn ogen waren groter dan zijn maag. Viste ik ook uit de vuilnisbak, als de fles niet omgevallen en leeggelopen was.’

‘Oké’,zei ik.

Óud bruin. De zoetste nectar.’

Hij boerde kokhalsde,boog zich voorover. Ik richtte mijn lamp op de grote bulten op zijn rug, onder zijn jasje.

 

Recensie geschreven door Nel Sijmons.

Over Michael weet je het meest. Zijn gevoelens, gedachten en gespreken met Nina en Skellig worden beschreven. Nina en Michael zijn heel herkenbaar voor jongeren van 12,13 jaar oud. Het thema is dat hulp aan een hulpeloos figuur. Het is een dromerig fantasievol verhaal. Er staan geen plaatjes in het boek. Alleen op de omslag is een vage tekening van Skellig te zien met de baby in zijn handen.

 

Meer lezen van deze schrijver? Klik dan hier.