Oppassen

Oppassen

 

Titel: Oppasen

Schrijver: Annemarie Bon

Uitgever: Unieboek

Bladzijden: 144

ISBN: 9789026915215

 

De achterkant van het boek

Mette leidt een zorgeloos leven. Ze is kunstzinnig, heeft een eigen stijl en heeft een bijbaantje waar ze erg goed in is: ze is de ideale oppas. Ze wordt gevraagd bij een nieuw gezin een avondje op te passen. Het lijkt een peuleschil. Ze snuffelt wat rond, sms't met een jongen uit haar klas en vermaakt zich prima. Maar wanneer de moeder van het gezin thuiskomt en haar baby blijkt te zijn gestorven, is Mettes zorgeloze leventje voorgoed voorbij.

Bron: http://www.annemariebon.nl/boeken/12_plus/1/oppassen/

 

Citaat:

Mijn moeder wees me die ochtend aan het ontbijt op het krantenbericht. Het stond breeduit op de voorpagina. Binnenin stonden allerlei achtergrondartikelen over het shakenbabysyndroom, wiegendood en wat al niet meer: ‘Eergisteren, dinsdagavond, is de vijftienjarige M. M. uit E. opgepakt op verdenking van doodslag van een vier maanden oude baby. De moeder van de baby was naar een ouderavond. HJet vijftienjarige meisje paste op. Bij thuiskomst was de baby overleden. De baby is hoogstwaarschijnlijk geen natuurlijke dood gestorven.’ Ik kotste mijn ontbijt uit over de tafel. Tenminste, dat had ik het liefst gedaan. Wat was dát nou voor flauwekul? Hoezo werd Mette verdacht van doodslag?

Bron: Oppassen

Recensie geschreven door Danielle Blok

Oppassen is een ontzettend indrukwekkend en eigentijds verhaal. Je wordt er helemaal in meegesleept. Een verhaal dat ook net zo goed jou zou kunnen overkomen. Mette past op een baby’tje en als de moeder thuis komt is het kindje dood. De moeder geeft Mette de schuld en er volgt een heel proces waarin Mette schuldig lijkt. Gevoelens als schuld, verdriet, achterdocht en opluchting worden geloofwaardig omschreven. Ook hoe verliefd Lars is. Echt leuk om de gedachtewereld van een jongen op dit onderwerp te leren kennen. Het boek is dan ook geschreven in de ik-vorm, waarin beide hoofdpersonen de ik-figuur zijn. Dat is wel apart. De ene keer is Mette de ik-persoon en dan weer Lars. Gelukkig wordt dat heel duidelijk per hoofdstuk aangegeven boven aan de bladzijde. Dit maakt, dat het goed te begrijpen is en het makkelijk leest. Voor iedereen die wel eens oppast....lezen dus!