Schuld

Schuld 

 

 Titel: Schuld                                               

Schrijver: Simone van der Vlugt

Uitgever: Lemniscaat, 2007

Bladzijden: 140

ISBN: 978-90-5637-976-6

De achterkant van het boek:

De eerste dag van het nieuwe schooljaar. De dertien jarige Zoë is in de vakantie verhuisd en komt op een nieuwe school. Haar klasgenoten weten nog niets van Zoë en van haar paranormale gave. Zoë ziet mensen die zijn overleden en krijgt beelden van de toekomst. Zo heeft ze ook voorvoeld dat haar hartsvriendin Evi iets zou overkomen. Niemand wilde haar geloven totdat er werkelijk iets met Evi gebeurde. Zoë voelt zich schuldig. Maar had ze het kunnen voorkomen?

Bron: Schuld

 

Recensie geschreven door Esther Baars

Dit is een boek dat heel makkelijk leest. Het verhaal gaat over een meisje, Zoë,  dat paranormaal begaafd is.

De schrijver laat in het boek  iedere keer fragmenten terugkomen over de hartsvriendin van Zoë.

Een aantal hoofdstukken begint met een flashback, terugblik, en over hoe Evi uiteindelijk het noodlottige ongeluk krijgt. Aan het einde van een aantal hoofdstukken schrijft Zoë steeds een email naar haar vriendin. Op deze manier laat de schrijver zien hoeveel Zoë haar vriendin nog mist en hoe schuldig zij zich voelt aan het ongeluk. Al deze schuldgevoelens zorgen ervoor dat Zoë niet goed weet hoe ze met haar gave moet omgaan.

Als lezer kun je je heel goed inleven in het verhaal. De schrijver beschrijft precies hoe Zoë zich voelt met deze gave. In het begin denk je dat het heel handig is om paranormaal begaafd te zijn. Zoë weet hoe mensen zich voelen. Ze weet of iemand verdrietig is of niet. In de klas doorziet ze gelijk dat de stoere kinderen  helemaal niet zo stoer zijn, maar dat het een buitenkantje van hen is. Maar wanneer je het boek verder leest, ontdek je dat deze gave ook een opgave kan zijn. Wanneer je leuke dingen ziet is het niet zo erg, maar wat als je ziet dat mensen ziek zijn?  Wat als je niet precies weet hoe erg die ziekte is? Hoe moet je dit uitleggen aan je klasgenoten, aan je nieuwe vriendinnen?

Paranormaal begaafd komt maar zelden voor. De meeste kinderen zullen haar niet geloven. De schrijver weet precies weer te geven wat het zo moeilijk maakt om paranormaal begaafd te zijn. Je voelt hoe Zoe twijfelt tussen wel en niet vertellen. Op een hele knappe manier trekt zij jou het verhaal in.

Citaat:

”Op dat moment ziet ze haar. Evi. Ook al staat ze buiten, er lijkt opeens maar heel weinig zuurstof te zijn. Zoë staart naar het groepje, maar het beeld trilt voor haar ogen, als hitte boven het asfalt. Haar huid lijkt strak getrokken te worden, haar armen en benen voelen slap aan en haar hart bonst als een vuist tegen een ribbenkast.”

Bron: Schuld

Wanneer je dit boek leest kun je niet meer stoppen met lezen. Je wilt weten hoe Zoë probeert andere mensen te wijzen op wat komen gaat. Zal het haar deze keer wel lukken?

 

Meer lezen van Simone van der Vlugt? Klik hier.