Oesters van Nam Kee

De oesters van Nam Kee

 

 

Door: Kees van Beijnum

Uitgever: De Bezige Bij

ISBN: 978 90 234 4048 2

Het boek is bekroond met de F. Bordewijk prijs in 2001

Wat staat er op de achterkant?

Berry Kooijman, alias Diablo, is gevlucht naar het voormalige vakantiehuis van zijn ouders. Daar, in Normandië, wacht hij het onvermijdelijke af: zijn arrestatie door de gendarmerie. Eenmaal in de gevangenis beland blikt hij terug op zijn leven, een aaneenschakeling van leugens en bedriegerijen. Voor zijn criminele vrienden uit de huurkazernes van Amsterdam-West verbergt hij dat hij in ‘het villastraatje’ woont, voor zijn zorgelijke moeder houdt hij die vrienden geheim.

De enige die hij over zijn dubbelleven in vertrouwen neemt is Thera, ‘de wiebeldanseres’ die op straat twee knipperende duivelshorentjes van hem koopt. De obsessieve liefdesrelatie die volgt, luidt een even opmerkelijke als verrassende apotheose in.

Bron: De oesters van Nam Kee

 

Citaat uit het boek:

“Met een zweterige hongerige gereedheid stond ik op haat te wachten. Het was al laat, maar de avond had nauwelijks afkoeling gebracht. Twee kerels in zomerhemden kwamen met hun handen in hun zakken naar buiten en liepen in mijn richting.

 ’Nou zou ik het persoonlijk niet erg vinden om die blonde helemaal suf te naaien, geile bitch’.

Die andere hinnikte.

Ik voelde mijn maag ineenkrimpen. Maar strikt genomen hadden ze er recht op, die twee, ze hadden een glas voor vijfenveertig piek gehuurd, met een vrijbrief voor verbale perversiteiten in iedere vorm. Zolang ze hun handen maar thuis hielden.”

Bron: De oesters van Nam Kee

 

Recensie van Nel Sijmons:

Door de flashbacks in het boek merk je al snel dat het leven van Berry een chaos is geworden. Hij beleeft de afgelopen maanden waarin zijn leven zo’n dramatische wending heeft genomen nogmaals in zijn hoofd en lees je hoe hij steeds verliefder wordt. Maar ook wanhopiger want er is geen weg meer terug en hij wil alles doen om Thera te behouden.

De personen zijn beschreven zoals je ze in de Amsterdamse uitgaanswereld tegen zou kunnen komen. Berry en Thera worden beschreven als gewone mensen met hun dromen en gebreken. Ook zonder dat je de film gezien hebt, kun je jezelf een goed beeld vormen van het leven van Berry. Al lezende vraag je jezelf af, wie is hij nu echt?

Amsterdam is in het boek beschreven alsof je met Berry mee over straat loopt. Voor iedereen die wel eens in Frankrijk op vakantie is geweest, is de machostijl van de Franse gendarmerie heel herkenbaar.

 

Het boek is verfilmd en bij het Nederlandse filmfestival in 2002 bekroond met een Gouden film.